نشریه الکترونیکی بسیج دانشجویی دانشگاه پیام نور چناران
من افراطی نیستم ولی ...

 

با روی کار امدن دولت اقای روحانی تغییرات محسوس و زیادی در منطق سیاست خارجه دولت مشاهده کردیم و اظهاراتی از قبیل « چرا باید با دنیا قهر کنیم » و یا « درهای بسته را باید بگشاییم » چه در دوران انتخابات و چه پس از پیروزی آقای روحانی تاکنون در محافل مختلف از سوی خود ایشان و نزدیکان دولت شنیده ایم .

اما حال بعد از گذشت چند ماه از عمر دولت سوال هایی که ذهن را مشغول خود میکند این است که :

 « چرا درهای بسته را به روی تمام دنیا باید بگشاییم ؟ »

« آیا تمام دنیا در گفتمان امام خمینی ره در غرب خلاصه می شود ؟ »

« بعد از چند ماه آشتی با دنیا نتیجه این سیاست آشتی به کجا انجامید ؟ »

« و این منطق لبخند در مذاکره تا کجا ادامه خواهد داشت ؟ »

رفتار دولت در سیاست خارجی در این چند ماه نشان می دهد که دولت عقیده بر این دارد که با سیاست خارجی و رفتار خوشرویانه دیپلماتیک می توان یک فضای آرام و بدون تنش را بین نظام جمهوری اسلامی ایران و نظامهای حاکم برغرب ایجاد کرد ، در صورتی که این تفکر کاملا اشتباه است چرا که اختلاف کنونی نظام ایران و نظام سلطه غرب ریشه در اختلاف ماهیتی این دو است و بدون شک قدرت گرفتن هریک به منزله انزوا و ضعیف شدن دیگری ست ، و اساسا نتیجه برد – برد در رویارویی این دو نظام معنا ندارد .

قدرت گرفتن نظام ایران در عرصه های مختلف نشان دهنده ی ارزش و غنای گفتمان اسلام است و استکبار غرب لزوما باید جلوی آن را بگیرد لذا در پی این لزوم به بهانه های مختلف و بصورت غیر مستقیم بر سر راه اصل گفتمان مانع می گذارد .

کسانی که این مطالب را افراطی قلمداد می کنند ، خود دچار نوعی ساده لوحی در برخورد با این مسئله شده اند ؛ آری ساده لوحانه ست که فکر کنیم ، نظام سلطه غرب نگران مسائلی از قبیل حقوق بشر و سلاح هسته ای ست و اگر عملکرد خود را تعدیل کنیم می توانیم به توافقی که دو طرف به آن پایبند هستند برسیم .

مسئله ای که این روزها شاهد آن هستیم به گونه ای گویای این بحث است . در پی توافق هسته ای ژنو که به منظور ایجاد اعتماد در غرب از سوی دولت آقای روحانی صورت گرفت شاهد اختلافات در گفتار و تفسیر طرفین این توافق بوده ایم . کاری به صحت اظهارات وزیران خارجه ایران و آمریکا و اینکه کدام یک راست می گویند ، نداشته باشیم ، فقط به این نکته توجه کنیم که این اختلافات در تفسیر توافق نشان دهنده این است که با توافقات این چنینی نمی توان اعتماد ساز عمل کرد چرا که اصولا اعتماد میان دو متضاد و دو دشمن معنا ندارد !

در گذشته هم آمریکائی ها و بطور کلی غربی ها کاملا غیر قابل اطمینان نشان داده اند و آقای روحانی در دولت اصلاحات و بخصوص آقای ظریف در دولت های کارگزاران و اصلاح طلبان طعم تلخ این غیر قابل اعتماد بدون را به خود و ملت ایران چشانده اند .

لذا دولت اقای روحانی نه تنها به خاطر این اختلافات در گفتارها و دورویی ها و همچنین عبرتی که باید از گذشته گرفت بلکه حداقل به خاطر توهین مسئولان آمریکائی باید یک واکنش جدی و مصمم ( یک واکنش انقلابی ) به غرب الخصوص آمریکا نشان دهد ، که در صورت واکنش نشان ندادن در قبال این قضیه خلا زیادی در تدبیر دولت آقای روحانی حس خواهد شد


نویسنده:روح الله ایازی - دبیر سیاسی
تاریخ: 1392/11/20
زمان:02:58
123 تاریخ : 1392/12/13 ساعت :01:26
سلام
123 تاریخ : 1392/12/13 ساعت :01:24
سلام
برادر روح الله تاریخ : 1392/12/02 ساعت :14:37
ممنون ، لطف دارین !
ستایش تاریخ : 1392/11/29 ساعت :10:20
احسنت برادر روح الله قلم خوبی دارین!
... تاریخ : 1392/11/22 ساعت :01:40
ببخشید ها ولی همه شماها الان حاشیه هستید ! لطفا بپردازید به موضوع اصلی ...
دوست تاریخ : 1392/11/21 ساعت :21:41
حاشیه؛کجایی که یادت بخیر...
ای بابا تاریخ : 1392/11/21 ساعت :00:15
باسلام دوستان خدمتگذار فکر نمی کنید حاشیه همش شده جریانات سیاسی هر وقت یه حرکت سیاسی میشه حاشیه یادش میاد مطلب بزاره... با با یکم بروز باشین از جون مرغ تو گوشت آدمی زاد. باید داشته باشه... فرهنگی و هنری و اتفاقات جالب دانشگاه و ... مسابقات جالب کلیپی .... ای بابا یاعلی
بمان تاریخ : 1392/11/20 ساعت :09:16
سلام.یه مقاله ای همدرباره توهین های پی در پی رئیس جمهور بنویسد.ومعذرت خواهی هایی که قراره انجام بده . ممنون
نظرات
نام و نام خانوادگی :
پیام :